خانمی ۲۵ ساله با سابقهی طولانی از بثورات پوستی در صورت که طی چند سال گذشته به تدریج بدتر شده، به کلینیک پوست مراجعه کرده است. برخی از ضایعات صورت او گاهی دردناک هستند و گاهی با ایجاد اسکار بهبود مییابند.
سایر قسمتهای پوست او درگیر نشده است. پزشک عمومی او چندین دوره طولانی آنتیبیوتیک تتراسایکلین را با فایدهی اندک تجویز کرده و بیمار به دلیل عوارض گوارشی قادر به تحمل اریترومایسین نبوده است. او به مدت چند ماه از OCP(قرص جلوگیری از بارداری خوراکی) استفاده کرده، اما به دلیل اینکه به طور قابل توجهی باعث افت خلق او میشده، مصرف آن را متوقف کرده است.
معاینه (Examination)
تعداد زیادی کومدون، به ویژه در پیشانی، پوستول، پاپول، ضایعات التهابی، کیست و اسکارهای آتروفیک وجود دارد. پوست اطراف چشم درگیر نشده است.
