خانمی ۲۵ ساله با سابقهی طولانی از بثورات پوستی در صورت که طی چند سال گذشته به تدریج بدتر شده، به کلینیک پوست مراجعه کرده است. برخی از ضایعات صورت او گاهی دردناک هستند و گاهی با ایجاد اسکار بهبود مییابند.
سایر قسمتهای پوست او درگیر نشده است. پزشک عمومی او چندین دوره طولانی آنتیبیوتیک تتراسایکلین را با فایدهی اندک تجویز کرده و بیمار به دلیل عوارض گوارشی قادر به تحمل اریترومایسین نبوده است. او به مدت چند ماه از OCP(قرص جلوگیری از بارداری خوراکی) استفاده کرده، اما به دلیل اینکه به طور قابل توجهی باعث افت خلق او میشده، مصرف آن را متوقف کرده است.
تعداد زیادی کومدون، به ویژه در پیشانی، پوستول، پاپول، ضایعات التهابی، کیست و اسکارهای آتروفیک وجود دارد. پوست اطراف چشم درگیر نشده است.
دختر 11 ساله برای بثورات خارش دار ثابت که صورت، گردن، تنه و اندامها رو درگیر کرده، به کلینیک پوست اطفال مراجعه میکنه.
این دختر توسط متخصص اطفال خودش با تشخیص درماتیت آتوپیک (AD) درمان شده. براش کرم هیدروکورتیزون 2.5 درصد موضعی تجویز شده بود که به کنترل علائم کمکی نکرده.
مادرش میگه علیرغم استفاده از نرمکنندهها و هیدروکورتیزون، در طول مدرسه به دلیل خارش نمیتونه تمرکز کنه.
از نظر PMH : آسم متناوب متوسط و رینیت آلرژیک و مادرش سابقه قوی آسم را در خانواده خودش بدون هیچ مشکل پوستی گزارش می کنه.
در معاینه فیزیکی، خشکی گسترده پوست همراه با نواحی پلاک های سفت اگزمایی، که خیلی از اونا با بریدگی های ثانویه و هیپوپیگمانتاسیون هستند، وجود دارن
